For English click here.

Na het afronden van mijn internal auditing studie, merkte ik dat ik me plotseling verveelde. Ik had zoveel vrije tijd omdat ik niet meer aan mijn master hoefde te werken (ik heb geen idee wat ik vroeger deed voordat ik weer ging studeren). Ik besloot te gaan lezen en dook in de boeken die ik beschikbaar had. Gelukkig had mijn man een paar boeken liggen die hij nooit las. Ik koos nooit meer te druk van Tony Crabbe (“busy” in het originele Engels) om als eerste te lezen.

Algemene indruk

Het boek is geschreven om drukke mensen te begeleiden naar een minder druk en stressvol leven. Toen ik het las, stond ik voor zo ongeveer het tegenovergestelde (al heb ik nog steeds een fulltime baan). Het boek geeft veel gedegen advies over het verminderen van je stressniveaus, gebaseerd op veel wetenschappelijk onderzoek. Aan het einde van elk hoofdstuk presenteert Crabbe een korte oefening om je te helpen daadwerkelijk iets aan je situatie te doen. Ik heb die oefeningen niet gedaan, maar het maakt het een stuk gemakkelijker om zijn woorden in praktijk te brengen; iets wat veel auteurs niet doen. Ik vond het ook een interessant boek om te lezen als je niet overwerkt bent, omdat je door preventie misschien nooit overwerkt raakt.

Ik ontdekte dat Crabbe advies geeft voor twee doelgroepen: persoonlijk advies voor het individu en zakelijk advies dat nuttig is in organisaties. Er staat meer goed advies in zijn boek dan alleen de acht die ik hier deel, maar dat advies is meer gericht op individuen. In dit artikel concentreer ik me op hoe zijn boek je kan helpen je bedrijf vooruit te helpen.

1. Een strategie mag niet in steen gebeiteld zijn
Crabbe gebruikte een voorbeeld van klimmers op de Mount Everest: de regel daar is dat als je de top vóór een bepaalde tijd niet hebt bereikt, je omkeert. Een bepaalde groep klimmers was op een dag al zo ver gekomen maar eigenlijk al te laat en wilde niet teleurgesteld terugkeren, dus gingen ze door. Ze bereikten de top maar moesten in het donker terugkeren. Niemand is levend teruggekomen. Crabbe stelt dat dit ook gebeurt met bedrijven en individuen: we houden ons aan een bepaald pad, simpelweg omdat we dat pad ooit hebben gekozen en niet onze eigen mislukking onder ogen willen zien, of dat de omstandigheden zijn veranderd die ons gekozen pad onbruikbaar maken.

Op individueel niveau: velen van ons zullen ooit een liefdesrelatie hebben gehad die uiteindelijk nergens heen leek te gaan. Sommigen van ons hebben onze verliezen genomen, en sommigen hielden eraan vast in de hoop op betere dagen. Omdat we op een bepaald moment besloten dat we betrokken wilden zijn, betekent niet dat we het voor altijd vol moeten houden. Hetzelfde geldt voor organisaties: als je strategie niet lijkt te werken, probeer er dan achter te komen waarom. Misschien waren de aannames verkeerd, of zijn de omstandigheden veranderd. Voor beide situaties: herfocus en overweeg om je verliezen te nemen.

2. Verdeel je aandacht, niet je tijd
Crabbe betoogt dat door echt betrokken te zijn bij wat we doen, we het “druk hebben” kunnen elimineren. Tijd is misschien schaars, aandacht is zelfs nog schaarser. We hebben maar 24 uur per dag, maar niemand kan gedurende die 24 uur volledig alert zijn. Volgens hem is ontspannen niet altijd hetzelfde als ontspannen zijn. Een eerste stap zou zijn om echt bewuste beslissingen te nemen over waar je op wilt letten – en nog belangrijker, wat niet. De tweede stap zou zijn om al die andere ruis weg te nemen; want het heeft geen waarde in je leven als het uw onverdeelde aandacht niet verdient.

In een ander artikel schreef ik over de zeven hoofdzonden: een van de zonden was gulzigheid. Door een niche te vinden en daar echt werk van te maken in plaats van elke markt aan te passen, voorkom je dat je organisatie deze zonde begaat. Crabbe stelt in principe hetzelfde: beslis waarop je je wilt concentreren, en maak dat je eigen. Wees goed in een of twee dingen in plaats van middelmatig in veel dingen.

3. Gebruik framing in je voordeel
Crabbe gebruikt het onderzoek van Ellen Langer (en collega’s) om zijn lezers heel praktisch advies te geven: gebruik het woord “omdat” (“because” in het Engels) in je redenering en je hebt een grotere kans dat je verzoek wordt ingewilligd. Op de een of andere manier hebben deze wetenschappers ontdekt dat wanneer je een verzoek indient om het woord “omdat” op een reden volgt (de reden hoeft niet rationeel op je verzoek te volgen), je gesprekspartner eerder bereid zal zijn ja te zeggen. Is dit manipulatie? Misschien. Ik heb het in verschillende e-mails geprobeerd en het werkte.

4. Stephen Covey krijgt een cameo: belangrijke dingen eerst
Vul je dag met nutteloze taken en je krijgt niets gedaan. Klinkt logisch maar dit wordt niet vaak geadviseerd. Meestal klinkt advies als iets in de trant van “begin met een kleine taak, je voelt je voldaan en krijgt meer taken gedaan!” Maar … vaak houden we te veel van het voldane gevoel dat we bij de kleine taken blijven (gemakkelijk af te maken en meer vinkjes!). Crabbe raadt aan om met de belangrijkste taken te beginnen, want wat er als eerste op onze lijst komt, heeft de grootste kans om ook echt gedaan te worden. We raken moe / verveeld / afgeleid, dus hoe lager op de lijst, hoe kleiner de kans dat het wordt gedaan. Dus de volgorde waarin je jouw taken plant, is van belang, niet de grootte.

5. Maak onderscheid tussen je verschillende horizonnen

Bijna halverwege het boek verwijst Crabbe naar de balanced scorecard. Een zeer populaire managementtool waarmee je focus, doelen en de middelen kunt creëren om daar te komen op verschillende niveaus, niet alleen financieel. Crabbe definieerde vier verschillende soorten doelen waarop hij zijn aandacht richt – elk met verschillende redenen.

Vervolgens onderscheidt hij drie verschillende horizonnen – tijdschema’s als je wilt. De dichtstbijzijnde en de verste horizon zijn volgens Crabbe het gemakkelijkst: wat moet ik vandaag doen en waar wil ik over vijf jaar (of zelfs langer) zijn? De moeilijkste horizon is die ertussenin: wat moet ik de komende ~ 2 jaar doen om succesvol te zijn? De doelen zijn niet zo behapbaar als dagelijkse doelen en taken, maar ze laten je ook niet dromen over dat 5-jaardoel.

Crabbe vindt dat deze horizon de emotionele aantrekkingskracht mist die langetermijnplanning heeft (ik wil mijn droomhuis bouwen) en ook niet de adrenalinekick geeft die dagelijkse taken kunnen doen (ik ga vandaag al mijn verkoopgesprekken voeren). Maar die plannen, acties, projecten die gericht zijn op 2-jaardoelen zullen u het meest strategische succes opleveren.

6. Houd je focus breed en belangrijk

Voortbouwend op de vorige les, presenteert Crabbe twee praktische adviezen om aan die vage horizon te gaan werken. Houd allereerst je focus breed. Probeer niet alles vooruit te plannen, maar houd het globaal. Hij put uit een onderzoek onder studenten: degenen die per maand planden, behaalden betere resultaten, ontwikkelden betere studiegewoonten en vielen minder af dan studenten die per dag planden. Beiden deden het echter beter dan studenten die helemaal niet planden. Ten tweede, focus op wat belangrijk is. Maak een lijst met focus op je top drie, misschien vier of vijf, maar niet meer. Je kunt niet alles doen en jezelf uitrekken zal de zaken niet gemakkelijker of beter maken. Zie ook les # 2.

7. De juiste vragen stellen om het juiste probleem op te lossen
Als ik zeg spring, vraag je: hoe hoog? In een crisissituatie kon ik deze houding wel begrijpen, maar in de dagelijkse praktijk lukt dat meestal niet. Reallife-voorbeeld: een klant zegt dat hij een extra lid van zijn team nodig heeft. Je vraagt ​​niet waarom, maar je begint een paar cv’s te organiseren van mensen die misschien passen.

Maar waarom heeft die klant een nieuw lid nodig? Wat is het probleem? Is er zelfs een probleem? Als je geen aanvullende vragen stelt, kom je niet achter het probleem áchter de vraag niet. Een nieuw teamlid lost het probleem van de klant misschien helemaal niet op; het kan het zelfs erger maken. Misschien hebben ze er twee nodig! Soms is een klant het beste gediend door ze niet te geven wat ze willen.

8. Technische oplossingen versus adaptieve oplossingen
Crabbe put hier uit zijn persoonlijke ervaring. Hij deed er meer dan een decennium over om een ​​boek te schrijven, waarvan hij 10 jaar geen enkele letter op (digitaal) papier kreeg. Hij dacht dat tijdgebrek het probleem was; de technische oplossing zou hier een soort tijdmanagement zijn geweest. Maar hij begon zichzelf de juiste vragen te stellen; blijkt dat hij gewoon bang was om niets van waarde te zeggen. Dus koos hij voor een adaptieve oplossing: start een blog en kijk of mensen het leuk vonden wat hij te zeggen had (+ oefen wat met schrijven). Dus nadat je les 7 hebt gedaan, ga je door met les 8.

Conclusie

Ik raad aan om het boek te lezen. Ja, ook als je het “te” druk hebt om een ​​boek te lezen (Crabbe pakt dit specifieke probleem al vrij vroeg aan). Het is geen compleet levensreddend of levensveranderend boek, maar het is interessant en goed geschreven en zonder jargon. Je kunt enkele snelle lifehacks leren, welke veranderingen je langzaam kunt implementeren en gewoonten die je moet vormen. Ik raad aan om het bij de plaatselijke boekhandel te kopen (steun plaatselijke ondernemers), tweedehands te kopen of te lenen van een vriend.

Dit artikel is reeds op 4 maart 2021 gepubliceerd op LinkedIn.